Kleine Bergen
2830 Heindonk
Stamnummer 5906
Edmond Verheyden werd geboren in Heindonk op 5 oktober 1902 en overleed op 7 november 1973. Toen in 1955 Alfons Christiaens en Achiel Vergauwen met een ploegje vriendenwedstrijden begonnen te spelen vroegen zij burgemeester Verheyden of hij niet in het bestuur wou komen. Edmond vond dit wel een goed idee, maar voor hij aan iets begon moest hij goed weten hoe de vork aan de steel zat.
De burgemeester trok naar Heffen en had daar een gesprek met Gaspar Hermans, de toenmalige voorzitter van Heffen SK. Zij stelden samen een huishoudelijk reglement op en met deze documenten trok hij terug naar Heindonk. Een bestuur werd samengesteld en de voetbalploeg vertrok in 1956 onder de naam FC Heindonk in competitie. Edmond ging bij de Brouwerij Moortgat langs en deed het nodige om een chalet te kunnen neerzetten. In Willebroek ging hij aankloppen voor betonnen platen en in Kapelle o/d Bos wist hij Eternit-platen los te weken.
Edmond heeft verschillende bestuursfuncties waargenomen, Ere-voorzitter, Voorzitter en secretaris. Tot aan zijn dood was Edmond Verheyden voorzitter van FC Heindonk.
Voor de tweede wereldoorlog bestond er in Heindonk een voetbalploeg, den HOLDA Heindonk, genoemd. De ploeg was aangesloten bij de Vlaamse Voetbalbond. Zij is blijven bestaan tot de mobilisatie. Het bestuur bestond toen uit volgende mensen: Jef Van der Meulen (Voorzitter), Jan De Cock (Ondervoorzitter), Georges Verschueren (Secretaris), Joannes Verbruggen (Bestuurslid).
De eerste wedstrijd tegen de Meirstraat vond plaats, boven aan het kasteel van de Cluydts. De mensen moesten 50 cent (oude Belgische franken !!) betalen. De ploeg kon rekenen op 25 à 30 supporters. Na een tijdje werd er een terrein aangelegd aan de dreef en dit op de gronden van Cluydts. Iedereen hielp mee het terrein aan te leggen. Hout voor de doelpalen ging men bij De Roover in Willebroek kopen. De netten werden door de toenmalige bestuursleden betaald. Het lokaal was gevestigd in Café Wwe Smedts. Daar moesten de spelers zich ook omkleden.
In die tijd was de derby tussen Breendonk en Heindonk de match van het jaar. Wanneer er dan gele en rode kaarten zouden bestaan hebben...
De toenmalige bestuursleden moesten toen regelmatig naar Antwerpen rijden met een speler. We speelden dan met spelers die nog niet lang genoeg aangesloten waren. Op het einde, voor de mobilisatie, maakte men de verplaatsingen met een autobus. De beste plaats, in de rangschikking, die we toen behaalden was de derde plaats.
2 oktober 1955 is de historische datum die de grondslag zal leggen van de ploeg die nu nog steeds onder de naam VK HEINDONK in de competitie van de Belgische Voetbalbond speelt. Onder de impuls van Achiel Vergauwen en Alfons Christiaens werden de eerste vriendenwedstrijden gespeeld. Deze wedstrijden werden reeds gespeeld onder de bevoegdheid van de voetbalbond. Toen men Edmond Verheyden de vraag stelde om in het bestuur te komen, beloofde die zijn medewerking. Echter op één voorwaarde: dat er een degelijk bestuur zou gevormd worden met een taak voor iedereen.
Al vlug kwam men tot de samenstelling van volgend bestuur: Edmond Verheyden (Ere-voorzitter), Edmond Verheyden (voorlopige Voorzitter), Alfons Christiaens (Secretaris), Mathieu Peeters (Ondervoorzitter), Louis De Mayer (Schatbewaarder), Raf Huyghe (Lid), Karel Huyghe (Lid) en Jules Christiaens (Lid).
In 1956 startte men voor het eerst in competitie. Op het einde van het seizoen behaalde men een tweede plaats achter Half-Galg. Hieronder vindt je de spelers uit de beginperiode die regelmatig speelden: Achiel Vergauwen, Paul Timmermans, Cyriel Smedts, Henri Van Assche, Marcel De Decker, Fernand Cluydts, Jan De Decker, Gerard Van Dam, Louis De Smedt (de selder), Louis De Smedt (Wieman), Louis Corremans, Jef Bevers, Theo Smedts, Arthur Van Dam, Alfons Van Dam, Frans De Ruischer, Rik Van Rompaey, Alouis Bevers, Gerard De Keyzer, Gust Corremans. Rik Van Rompaey was de eerste trainer.
Fernand Cluydts slaagde erin om in een wedstrijd tegen Mariekerke 5x te scoren in de tweede helft. Zo werd de wedstrijd na een 0-4 ruststand toch nog gewonnen met 5-4. Het voetbalterrein was dan reeds gelegen op de plaats waar nu nog steeds de terreinen liggen.
De eerste gebouwen die men daar gebouwd heeft waren betonnen kleedkamers voor de bezoekers. De thuisploeg had geen kleedkamer. Edmond Verheyden was in die tijd de grote geldschieter. Het eerste chalet kwam er door toedoen van Brouwerij Moortgat. Daarom heeft men ook de kleuren van de brouwerij, oranje-blauw, als clubkleuren overgenomen. Het bier werd met een kruiwagen gebracht. De koffie werd in een kan van het lokaal naar het tereein gebracht.
De eerste truitjes werden geschonken door Louis Peeters (Witte Job). Louis sprong ook bij wanneer men tekort kwam om de bus te betalen. De broekjes werden geschonken door Rosa van het lokaal. De inkom bedroeg 10 BFR en de spelers werd een pint betaald. Deze pinten werden door het bestuur betaald. De toppers in die tijd werden gespeeld tegen Heffen en Breendonk. Met de opbrengst van een jaarlijkse tombola werden de eindjes aan elkaar geknoopt.
Na het ontslag van enkele bestuursleden nam Edmond Verheyden het secretariaat over, Raymond Verbruggen werd kassier. De selectie voor de wedstrijden gebeurde door een selectie-comitee. Raymond Verbruggen, Edmond Verheyden, Louis Vleminckx en Louis De Mayer waren toen selectieheren. Na het ontslag van enkele bestuursleden kwamen Cyriel Smedts en Jean Verbeeck de bestuursrangen versterken. Samen met trainer Rik Van Rompaey bleef Edmond Verheyden verantwoordelijk voor de samenstelling van de ploeg.
Na het vertrek van trainer Rik Van Rompaey zat men zonder trainer. De meeste trainingen werden dan in het chalet gehouden. Het trainingsmateriaal bestond uit bier en speelkaarten. Edmond Verheyden bleef echter niet bij de pakken zitten en Leon Van Assche werd de nieuwe trainer.
In het seizoen 1967-1968 werd er geen competitievoetbal gespeeld. Er werden teveel spelers onder de wapens geroepen o.a. Fons Smedts en Alfons Verbeeck. Bij dat ene jaartje is het gebleven.
Na Leon Van Assche nam Jean Plaskie het trainerschap over. De spelers kwamen nu regelmatiger trainen. Toch moest men regelmatig (toen al) een karrevracht doelpunten slikken. Dat was ook de reden waarom Piet Thijs, de toenmalige radioreporter, de uitslag van FC Heindonk bijna wekelijks de ether instuurde. Maar op 7 november 1973 verloor FC Heindonk haar stichter en duivel doet al: Edmond Verheyden. De taken van Edmond Verheyden overnemen was bijna een onbegonnen werk. Iedereen dacht aan stoppen. Zoon Jan Verheyden heeft toen met enkele vrienden het werk van zijn vader verder gezet. Jean Staldeur aanvaardde het voorzitterschap, Jan Verheyden werd secretaris.
Heindonk ging een periode van grote bloei tegemoet. Op 18 mei 1974 veranderde FC Heindonk in VK Heindonk. Op 28 september 1977 werd de VZW opgericht. Er werd hard gewerkt en in een minimum van tijd werd een nieuw chalet, omheining en verlichting gebouwd (1975), werd een tweede plein aangelegd met verlichting (1976-1977) en werden nieuwe kleedkamers opgericht (1978). In het seizoen 1981-1982 werd de huidige overdekte staantribune gebouwd. Op sportief vlak bleef men niet achter en Francois Van der Auwera werd gevraagd als trainer in opvolging van Jean Plaskie. Stilaan behaalde men betere resultaten. Fernand Cluydts nam de taak van Francois Van der Auwera over en rond die tijd kwamen ook enkele spelers naar Heindonk die vroeger bij andere clubs uit de buurt aangesloten waren. Deze jongens hadden de jeugdrangen elders doorlopen omdat we in die tijd geen jeugdploegen hadden die in competitie uitkwamen. Fernand Cluydts behaalde enkele fraaie uitslagen.
Na Fernand Cluydts kwam Alfons De Vleeschouwer. Hij volgde de ingeslagen weg en bij het zilveren jubileum behaalde hij met zijn ploeg de kampioenstitel !!!